Να σε κοιτάει και να μουδιάζει όλο σου το σώμα
Το μυαλό σου κάνει τα πιο τρελά σενάρια. Ύστερα πεισμώνεις κι αναμένεις την επόμενη φορά με τόση ανυπομονησία. Ίσως την προκαλείς αυτή τη δήθεν τυχαία συνάντηση μόνο και μόνο για να βρεθείτε.
Η προσέγγιση ήταν απλή, σαν χάδι. Μπορεί να σε κοιτούσε πολύ καιρό, πριν καν το αντιληφθείς. Ήταν εκεί κι ίσως περίμενε υπομονετικά. Ήσυχα μάτια, μα πολλά υποσχόμενα, περίμεναν να ανταλλάξουν ένα βλέμμα αποδοχής με τα δικά σου.
Τα μάτια, ξέρεις, λένε πολλά, όσα δεν μπορούν να εκφραστούν με λέξεις. Εκφράζουν όλα όσα θέλει να πει το μέσα μας, όταν αυτό δεν τολμάει να αρθρώσει λέξεις. Τα έντονα βλέμματα μαρτυρούν σκέψεις, αισθήματα και συναισθήματα. Μιλάνε χωρίς λόγια. Φωνάζουν χωρίς να ακούγονται. Κι εσύ τα καταλαβαίνεις γιατί είναι διαφορετικά απ’ όλα τα άλλα βλέμματα. Μιλάνε κατευθείαν στην ψυχή. Έχουν αυτή τη δύναμη να σε ταρακουνάνε τόσο δυνατά και να σου αλλάζουν όλη τη μέχρι τώρα λογική σου.
Όταν συναντηθούν, σταθούν και καταλήξουν με ένα αχνό χαμόγελο κι έναν χαιρετισμό, νιώθεις αλλαγμένος σαν να σε περνάει ηλεκτρικό ρεύμα. Κάτι τόσο απλό μα συνάμα σημαντικό. Χαίρεται η ψυχή σου, φωτίζεται το πρόσωπό σου και πεθαίνεις για μια ακόμα μάτια. Τρέμει το φυλλοκάρδι σου και το μυαλό σου αναλύει τα πάντα. Και περιμένεις ήσυχα την επόμενη του κίνηση χωρίς να βιάζεσαι, γιατί τα μάτια λένε πολλά ακόμα κι αν φοβάται να κάνει κάτι παραπάνω. Όμως νιώθεις πως κάτι δυνατό κρύβεται από πίσω. Και το νιώθεις γιατί κι εσύ νιώθεις τελικά το ίδιο παρ’ όλο που στην αρχή δεν ήθελες να το παραδεχτείς.
Γράφει η Χαρά Νταμουράκη