Να επιλέγεις τα υλικά της ψυχής σου με προσοχή να είναι αγνά

Ενα κομμάτι ύφασμα η ψυχή σου που το υφαίνεις εσύ σου στον αργαλειό της ζωής σου…
Γι’ αυτό φρόντισε να το φτιάχνεις με τις κλωστές της καρδιάς σου γιατί μόνο τότε θα είναι πάντα όμορφο και καλαίσθητο. Φτιαγμένο με τα συστατικά της προσωπικότητας σου για να περιέχει καλοσύνη και αντοχή, από την στόφα του χαρακτήρα σου για να είναι γνήσιο και αυθεντικό.
Να επιλέγεις τα υλικά του με προσοχή, να είναι αγνά όπως την ύπαρξη σου και τα χρώματα του ξεκάθαρα και φωτεινά για να σε οδηγούν σε ωραίες διαδρομές.

 Να το υφαίνεις με υπομονή και σύνεση για να είναι πάντα απαλό.
Με ηρεμία και γαλήνη για να μην τσαλακώνεται στις πτυχές του κόσμου τούτου. Με δύναμη για να είναι ανθεκτικό σε όλες τις χρήσεις. Με την σιωπή σου για να είναι ακριβό και με την ευαισθησία σου για να είναι περιζήτητο.
Να το επεξεργάζεσαι πάντα με χαρά για να είναι λαμπερό και φωτεινό, με αγάπη για να είναι σπάνιο και εντυπωσιακό

Μην το ξεπουλάς σε φτηνά παζάρια και μην το εκθέτεις  σε λαμπερές, άδειες βιτρίνες. 

Μην το καταναλώνεις στις  μικροαστικές αγορές και μην το διαλαλείς στην πραμάτεια αυτού του κόσμου. Είναι πολύτιμο για να το περιφέρεις σε κακόφημες γειτονιές και σκοτεινά μονοπάτια,  να το γυρνάς αλόγιστα σε ύποπτους και  ανώμαλους δρόμους. Καλαίσθητο για να το αναλώνεις σε ζηλόφθονα και κακεντρεχή αγγίγματα, και πολύ ντελικάτο για να το υποβάλλεις σε κακώσεις με κακά συναπαντήματα. Μην το μεταφέρεις σε ξένες και άγνωστες  πατρίδες και μην το χαραμίζεις σε άδοξους και ταπεινούς προορισμούς.

Να το επιδεικνύεις μόνο σε λίγους και ξεχωριστούς, αυτούς  που έχουν την ικανότητα να το εκτιμήσουν.

 Να το προβάλλεις μόνο σε αυτούς που  είναι ισότιμοι της δικής του αξίας. Σε εκείνους που  μπορούν να το σεβαστούν και να το μεταχειριστούν σωστά. Σ αυτούς που μπορούν να νιώσουνε μέσα τους  την υφή του και να αντικρύσουνε πέρα απο τις ίνες του το βαθύ του νόημα.

Και να θυμάσαι να το κουβαλάς πάντα μαζί σου. Όταν θα χάνεις το κουράγιο σου να το αγγίζεις να παίρνεις δύναμη. Κάθε φορά που θα  λιποψυχάς να το ακουμπάς να σου δίνει αντοχη. Να σκεπάζεις με την υφή του  την ύπαρξη σου απο τις καταιγίδες που θα την μουσκεύουν, να ζεσταίνεις με αυτό την υπόσταση σου κάθε φορά που τα σωθικά σου θα τρέμουν απο το κρύο. Να αφήνεις  το απαλό του άγγιγμα να σκουπίζει  τον ίδρώτα σου στους δύσκολους και επίπονους καθημερινούς αγώνες επιβίωσης και να τυλίγεις μ αυτό τις πληγές σου καθε φορά που  αιμορραγούν.

Μην εμπιστεύεσαι  αυτό το  υπέροχο δημιούργημα σε βρώμικα χέρια και μην το χαρίσεις ποτέ σε κανένα γιατί είναι το δικό σου συλλεκτικό κομμάτι τέχνης…

Να το απλώνεις έξω στον αέρα κάθε που θα φυσάει συμπόνοια και να το δροσίζεις απο την βροχή όταν ο ουρανός  στάζει εμπιστοσύνη.  Να το αφήνεις στον ήλιο τις λαμπερές και όμορφες μέρες σου να συλλέγει στιγμές και να το  μαζεύεις πρίν αρχίσουν οι μεγάλες μπόρες.

Κι αν τύχει και σκιστεί ή κουρελιαστεί κατά την περιφορά του σε τούτο τον κόσμο, να μαζεύεις τα κομμάτια του, να το μπαλώνεις και να βρίσκεις πάντα την δύναμη να το υφαίνεις απο την αρχή αν χρειαστεί..

Ένα ύφασμα η ψυχή σου που το υφαίνεις με τις δικές σου επιλογές…
Μην το παραμελήσεις ποτέ και φθαρεί γιατί είναι ότι πιο ιερό και ανεκτίμητο  έχεις σε τούτο τον κόσμο.
Η μοναδική προίκα που πήρες και η μόνη κληρονομιά  που θα αφήσεις πίσω σου απο το σύντομο πέρασμα σου σ αυτή τη γη…

Της Λίτσας Φιλίππου.

Πηγή :  anapnoes.gr