Εγώ στη κάρδια μου κρατώ σαν φυλακτό έναν ήλιο

Τα  Χριστούγεννα  πέρασαν.   Ο  καινούργιος  χρόνος  κρατεί  τη  λαγουδέρα  και  μας  αρμενίζει  … Όχι  σε  φεγγαρόλουστες  θάλασσες   ούτε  σε  ήσυχες  λίμνες … Τρίτο  παγκόσμιο  πόλεμο  έχουμε , τσουνάμι  μας  έπνιξε , οι επτά  πληγές  του  Φαραώ  μας  κατσικώθηκαν … Διαλέγετε  και  παίρνετε. Από  τις  συμπληγάδες  πρέπει  να  μας  περάσει .
Εμείς  όμως  τα  είπαμε  και  τα  συμφωνήσαμε  το κουράγιο  και  την  αισιοδοξία  δεν  την  χάνουμε . Όχι  δεν  θα  κάνουμε  τη  χάρη  κανενός  το πουκάμισο  με  τα  μακριά  μανίκια  δεν  θα  το φορέσουμε . Του  κόσμου  τα  πράγματα  μπορούμε  να  κάνουμε  να  διαβάσουμε  ένα  ωραίο  βιβλίο  να ασχοληθούμε  με  την  κουζίνα, με το διαδίκτυο  να  βολτάρουμε  στις  αυλές  των  φίλων  μας  να  βάζουμε  λαικ  και να  μας  βάζουν  να αλληλοδιαβαζόμαστε  βρε  αδελφέ  έτσι  για να μην  νιώθουμε  μόνοι  αφού  δεν  μπορούμε  να  πάμε  στο  σινεμά .
 

Και  επειδή  αναφέραμε  σαν μια  καλή  απασχόληση το  βιβλίο  θυμάμαι  το  τρίπτυχο  του  ΟΡΓΟΥΕΛ  στο  βιβλίο του  το 1984  επίκαιρο  στη  παρούσα  φάση  έλεγε :
 

•    Ο  ΠΟΛΕΜΟΣ  ΕΙΝΑΙ  ΕΙΡΗΝΗ
•    Η  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΕΙΝΑΙ  ΣΚΛΑΒΙΑ
•    Η ΑΓΝΟΙΑ  ΕΙΝΑΙ  ΔΥΝΑΜΗ
 

Εγώ  είμαι  από  εκείνες  που  και  στα  χειρότερα  βλέπουν  το  ποτήρι  μισογεμάτο  και  σηκώνουν  τα  μανίκια.  
Εγώ είμαι Από  εκείνες  που πιστεύουν πως ένα  χαμόγελο, ένα χάδι  , μια ζεστή αγκαλιά είναι οι πιο ανεκτίμητες  Άξιες  της ζωής . Και  πιστεύω  πως  δεν  είμαι  μοναδική.  Ολοι  κρύβουμε  μέσα  μας  κάτι  καλό  αυτό  θα ψαρέψουμε  θα  το  φέρουμε  στην  επιφάνεια  και  όλοι  μαζί  θα  περάσουμε  τις  συμπληγάδες.
 

Όλοι   έχουμε  όμορφες  αναμνήσεις  από τα  καλά προηγούμενα  χρόνια .
 

Εγώ  στη  κάρδια  μου  κρατώ  σαν  φυλακτό  έναν  ήλιο ! Κάποιο καλοκαιριάτικο  δειλινό  ένας  άγγελος  που  δεν  υπάρχει  τώρα…  Άπλωσε  το  χέρι  της   στην Απεραντοσύνη της θάλασσας και έπιασε  έναν  Ήλιο...   Σου τον  χαρίζω  μου είπε  για  να  φωτίζει  τις  σκοτεινές   γωνιές  της  ψυχής  σου… Να  ζεσταίνει  την  κάρδια  σου  όταν  γονατίζεις   και  να  μπορείς  να  σηκώνεσαι  και  να  προχωράς … Και  μην  ξεχάσεις  ποτέ  να  τον  δίνεις  όπου  υπάρχει  συννεφιά  και  παγωνιά …
 

Γιατί  στη  παρούσα  φάση  ζούμε  μια  νύχτα …
 

(Νομίζαμε  πως φεύγοντας  ο Ήλιος  θα έπαιρνε  μαζί  του  τις  σκιές  μα εκείνες  ενώθηκαν σαν  βασίλεψε  και κάνανε   τη   Νύκτα  ...     Οδ .Ελυτης)

Γράφει η Μυρτώ Πανθέου