«Το έπος των συναισθημάτων»

Θέλω να αναφερθώ σήμερα για αυτά τα συναισθήματα που δεν αφήσαμε να εκφραστούν όχι γιατί δε τολμήσαμε να τα ομολογήσουμε κάνοντας ένα βήμα πίσω, μα επειδή απλά φοβηθήκαμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Είναι αυτά τα συναισθήματα που καταχωνιάζουμε στην απαγορευμένη ζώνη του μυαλού και τα προσπερνάμε, θρέφοντάς τα με την αυταπάρνησή μας. Με αυτή τη «τροφή» τα μεγαλώνουμε και έτσι αμυνόμαστε και δεν μιλάμε για ότι πραγματικά νιώθουμε.

Κι όταν αυτά μεγαλώσουν για τα καλά άντε να τα εξολοθρεύσεις... Πίστεψε με φίλη και φίλε μου δε φταίει κάνεις εκτός από μια , ποια είναι αυτή; Η κοινωνία που μας αναγκάζει να βάζουμε στο «νιώθω» και στο «εκφράζω» φόβους , "πρέπει" και "μη" .

Μην ντρέπεσαι, λοιπόν, να τα φανερώσεις, να απαλλαγείς επιτέλους από όλα όσα σε πνίγουν. Να πεις πως αδικήθηκες, πως προδόθηκες , πως πληγώθηκες, πως ερωτεύτηκες,, πως ενθουσιάστηκες απ’ τη μαγεία της στιγμής, πως θύμωσες παράφορα, πως ονειρεύτηκες μαγικά.

Άφησε τα συναισθήματα σου ελεύθερα, μη τα αιχμαλωτίζεις σε κελιά που τα ονόμασες «ζωή».

Είναι αυτά τα συναισθήματα που καταχωνιάζουμε στην απαγορευμένη ζώνη του μυαλού και τα προσπερνάμε, θρέφοντάς τα με την αυταπάρνησή μας. Με αυτή τη «τροφή» τα μεγαλώνουμε και έτσι αμυνόμαστε και δεν μιλάμε για ότι πραγματικά νιώθουμε.

Κι όταν αυτά μεγαλώσουν για τα καλά άντε να τα εξολοθρεύσεις... Πίστεψε με φίλη και φίλε μου δε φταίει κάνεις εκτός από μια , ποια είναι αυτή; Η κοινωνία που μας αναγκάζει να βάζουμε στο «νιώθω» και στο «εκφράζω» φόβους , "πρέπει" και "μη" .

Άφησε τα συναισθήματα σου ελεύθερα, μη τα αιχμαλωτίζεις σε κελιά που τα ονόμασες «ζωή».