synoronews

Κάνε πάλι πως αδιαφορείς να γελάσουμε

Δεν το ‘χουμε σε τίποτα να γινόμαστε ξένοι οι άνθρωποι. Τη μία μέρα αγαπιόμαστε, την άλλη σκοτωνόμαστε, την παράλλη καπνός, δε σε ξέρω-δ...

Δεν το ‘χουμε σε τίποτα να γινόμαστε ξένοι οι άνθρωποι. Τη μία μέρα αγαπιόμαστε, την άλλη σκοτωνόμαστε, την παράλλη καπνός, δε σε ξέρω-δε με ξέρεις. Δεν έχει σημασία αν ο λόγος είναι σοβαρός ή ασόβαρος, σημασία έχει να μην πεινάσουν οι εγωισμοί μας. Οι εγωισμοί εκείνοι που με τόση φροντίδα αναθρέψαμε, καταλήγοντας να τους νιώθουμε παιδιά δικά μας, κομμάτι του εγώ μας κι ας είναι στην ουσία τοξικά του απόβλητα.

Ξέρεις, οι σχέσεις σήμερα συνοψίζονται ωμά σ' ένα απλό «ο θάνατός σου η ζωή μου» κι έτσι πορευόμαστε πριν και μετά το τέλος τους, ανερυθρίαστα κι ευθαρσώς. Δε θα σου δείξω πόσο με νοιάζει για να μη νιώσεις την αδυναμία μου. Δε θα μου πεις πόσο σου λείπω επειδή δε σου το είπα πρώτα εγώ. Δε θα σε πάρω τηλέφωνο επειδή δε μου έστειλες εσύ μήνυμα και δε θα κάνεις το πρώτο βήμα επειδή έχεις αμφιβολίες για όσα νιώθω κι ας σε τρώει η βεβαιότητα της δικής σου κάψας. Βαφτίζουμε τους εγωισμούς μας αξιοπρέπεια και κάνουμε το κομμάτι μας δηλαδή σε βάρος της ψυχής μας.

Ο θάνατός μου η ζωή σου, λοιπόν. Έτσι σκέφτηκες κι αποφάσισες να με πείσεις με κάθε κόστος. Γυάλισες τη μάσκα σου καλά-καλά, τη φόρεσες και προσποιήθηκες πως πήγες ένα βήμα παραπέρα αδιαφορώντας με κάλπικο στόμφο. Ναι, ξέρω. Δε σε νοιάζει τι κάνω, πού πάω και με ποιον. Το χώνεψα, άλλωστε το κατέστησες παραπάνω από σαφές· σχεδόν μου το έτριψες στα μούτρα κι εγώ βλέπεις δε σου χάλασα το όνειρο. Μόνο έμεινα εκεί, να κάνω φρόνιμα χάζι την παράστασή σου κι ας τη βαθμολογούσα από μέσα μου με δύο αστεράκια επιεικώς.

Άλλωστε έχει πλάκα να σε βλέπω να πασχίζεις να πείσεις τους πάντες πως δε βλέπεις πως περνάω από δίπλα σου, ενώ νιώθεις το άρωμά μου να σου καίει τα ρουθούνια. Να μου γυρνάς την πλάτη, να δείχνεις με κάθε τρόπο πόσο καθόλου δε σου έλειψα και πόσο πιο όμορφα περνάς χωρίς εμένα. Έχει πλάκα να προσπαθείς έτσι άτσαλα να πείσεις τον εαυτό σου πως δε σε ενοχλεί να μου μιλάνε άλλοι, να με κρυφοβλέπεις να γελάω με ξένα αστεία, να μοιράζομαι τη ζωή μου μ' όλους εκτός από εσένα.

Έχει πλάκα, επειδή σχεδόν κατάφερες να ξεγελάσεις τους πάντες, εκτός από μένα. Πώς να ξεγελάσεις, άλλωστε, κάποιον που γνωρίζει την κλίση που παίρνει το στόμα σου όταν εκνευρίζεσαι ή τον τρόπο που δαγκώνεις τα χείλη σου όταν προσπαθείς να το παίξεις ψύχραιμος; Kαι πώς να παραστήσεις τον άνετο σε 'κείνον που ξέρει να ξεχωρίζει με κλειστά μάτια πότε γελάς απ' την ψυχή σου και πότε από ευγένεια; Άσε, δεν ωφελεί. Οπότε μην πασχίζεις τζάμπα.

Δεν ξεγελάς έτσι απλά άνθρωπο που σε έζησε να διαλύεσαι και σε βοήθησε να σηκωθείς, που πήρε τον πόνο σου και τον έκανε κομμάτια πίσω από σφραγισμένες πόρτες, που σε έντυσε με αγάπη σε ώρες που ήσουν γυμνός. Που ανταλλάξατε ζωές, συνήθειες και κρεβάτι.

Άνθρωποι τέτοιοι ξέρουν να μιλάνε χωρίς λέξεις και να ακουμπιούνται χωρίς χάδια, αυτή είναι η καταδίκη τους. Δεν πειράζει, όμως, αφού έτσι το θέλεις ας νικήσει ο καλύτερος. Πέσε με τα μούτρα στην αδιαφορία που τόσο άτεχνα μου πλασάρεις και φύγε με στυλ μακριά μου για να σιγουρευτώ πως με ξεπέρασες. Φρόντισε να κοιτάζεις πίσω στα κρυφά για να βεβαιωθείς πως το πρόσεξα και συνέχισε να περπατάς με τα μάτια στην πλάτη, κρυφοκοιτάζοντας τη ζωή μου από ιντερνετικές κλειδαρότρυπες. Εγώ εδώ θα είμαι και θα σε καμαρώνω.

Θα σε δω, λοιπόν, έξω και θα κάνω πως δε σε πρόσεξα· κι ας έχασε η καρδιά μου ένα χτύπο μόλις είδα το αυτοκίνητό σου, όταν κατάλαβα πως θα σε πετύχω κάπου εκεί τριγύρω. Θα το κάνω έτσι, για να παίξω το παιχνίδι σου. Θα με δεις κι εσύ και θα νιώσεις το οξυγόνο να λιγοστεύει κι ας παριστάνεις πως μακριά μου πλέον ανασαίνεις ευκολότερα. Θα το κάνεις, έτσι, για να παίξεις κι εσύ το δικό μου παιχνίδι. Θα ξέρεις και θα ξέρω, αλλά δε θα ξέρουμε μαζί. Θα ξέρουμε χώρια. Κι ας μην μπορούμε να καταλήξουμε ποιος στο διάολο αποφάσισε να παίζουμε ένα τέτοιο κωλοπαίχνιδο που μας αναγκάζει να χάνουμε κι οι δυο.

Όλα τα έκανες για να με πείσεις πως δε σε νοιάζει και μπράβο σου. Τα στοίχισες, τα ένωσες και τα εφάρμοσες ένα-ένα χωρίς παρεκκλίσεις. Σωστός στρατιώτης. Όλα τα κατάφερες, καρδιά μου, εκτός από ένα. Το σημαντικότερο: να μη σε νοιάζει πραγματικά.

Γράφει η  Φρόσω Μαγκαφοπούλου



Πηγή : pillowfights.gr

Related

blog 1115559872714948984

Δημοσίευση σχολίου

emo-but-icon

Follow Us

Translate This Page

Hot in week

Recent

Comments

Google+ Badge

Εγγραφη στην Payoneer

Εγγραφη στην Payoneer
Ψάχνετε έναν πιο απλό τρόπο για να πληρώνεστε από εταιρείες του εξωτερικού; Κερδίστε $25 όταν κάνετε εγγραφή στην Payoneer χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο που σας προτείνω.

Αναγνωστες

Επισκευές H/Y - Laptop

προτεινομενη αναρτηση

Μην έχετε δεδομένη τη ζωή σας, ούτε τους ανθρώπους σας.

Να προσέχετε τους εαυτούς σας! Να σας αγαπάτε ! Να δίνετε μέχρι εκεί που μπορείτε, να μη νιώθετε τύψεις όταν ξεμένετε από ενέργεια και...

Δημητρης Λιαντινης: Να ...

Δημητρης Λιαντινης: Να ...
Κανείς δεν είναι πλούσιος αν είναι άκληρος και καμία δεν είναι ωραία όταν είναι ανόητη και κανένας δεν είναι ...

Οι oμορφοι aνθρωποι

Οι oμορφοι aνθρωποι
Γεννηθήκαμε και μας βάλανε στο κέντρο. Σ’ ένα κέντρο που είτε μας παραχάϊδευαν, είτε μας παραέκριναν ...

Μπαμπα, σ’ αγαπω …

Μπαμπα, σ’ αγαπω …
Σήμερα θα γράψω για σένα, για σένα που με μεγάλωσες, που ακόμη και τώρα με μεγαλώνεις. Για την ακρίβεια μαζί ...

Καθε στιγμη ειναι μια μαχη

Καθε στιγμη ειναι μια μαχη
Μάθε να θέτεις συγκεκριμένους στόχους που ετοιμάζουν «άπιαστους» σκοπούς, δηλαδή σκοπούς που σε υπερβαίνουν ...

Αρχειοθηκη ιστολογιου

οι ανθρωποι της ζωης μου !

οι ανθρωποι της ζωης μου !
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γεννήθηκαν με άστρο, για να ξεχωρίζουν. Που δεν περνούν απαρατήρητοι ...

μια γυναικα με βαθος !

μια γυναικα με βαθος !
Δεν είναι ο κάθε άντρας αρκετά δυνατός ώστε να διαχειριστεί μια γυναίκα με βάθος...

Φτανει που ονειρευομαστε...!

Φτανει που ονειρευομαστε...!
Ζηλεύει κάποιος αυτόν που έχει την εντύπωση ότι θα μπορούσε να τον φτάσει. Όταν κάτι είναι πολύ πολύ μακριά από τα δικά του μέτρα δεν το ζηλεύει...

blogoΘεαση

item