ΑΝ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΕΒΓΑΙΝΕ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΒΟΜΒΑ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ
Αρκετές επιδημιολογικές έρευνες παρουσιάζουν ότι τα εμβολιασμένα παιδιά υποφέρουν περισσότερο από χρόνια εξασθενημένη υγεία από τα μη εμ...
https://to-synoro.blogspot.com/2013/11/blog-post_8062.html
Αρκετές επιδημιολογικές έρευνες παρουσιάζουν ότι τα εμβολιασμένα παιδιά υποφέρουν περισσότερο από χρόνια εξασθενημένη υγεία από τα μη εμβολιασμένα παιδιά, αλλά αυτό σημαίνει λίγα για τους προωθητές και υποστηρικτές των εμβολίων.
Λοιπόν, εδώ είναι μια άλλη μελέτη που δείχνει πώς η υπερβολική διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος (μέσω εμβολίων) αναπόφευκτα οδηγεί σε αυτοάνοσα νοσήματα.
Η ιαπωνική μελέτη συνοψίζει
Εδώ είναι το συμπέρασμα της μελέτης του Kobe University:
«Η Συστημική αυτοανοσία φαίνεται να είναι η αναπόφευκτη συνέπεια της υπερβολικής τόνωσης του ανοσοποιητικού« συστήματος » με επαναλαμβανόμενη ανοσοποίηση με αντιγόνο , στα επίπεδα που ξεπερνούν την κρισημότητα της αυτο-οργάνωσης του συστήματος. "
Κατά ειρωνικό τρόπο, ο αρχικός σκοπός αυτής της ανεξάρτητα χρηματοδοτημένης μελέτης ήταν να γίνει κατανοητό πώς αναπτύσσονται οι αυτοάνοσες ασθένειες.
Δεν προορίστηκε αρχικά ως προσπάθεια να αποδειχθεί η ασφάλεια ή ο κίνδυνος του εμβολιασμού.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ακόμη και τα ποντίκια που αναπαρήχθησαν για την αποφυγή αυτοάνοσων νοσημάτων. Εγχύθηκαν με διαλύματα που περιείχαν αντιγόνα χωρίς τοξικά πρόσθετα.
Τα αντιγόνα παράγουν αντισώματα για την προστασία κατά της εισβολής παθογόνων νόσων. Τα αντισώματα μπορούν να γυρίσουν ενάντια στο άτομο εάν γίνονται υπερβολικά και χωρίς λόγο, προκαλώντας μακροπρόθεσμα αυτοάνοσες ασθένειες, όπως άσθμα, τροφικές αλλεργίες, αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, και μια σειρά από νευρολογικές διαταραχές που μας μαστίζουν πολύ περισσότερο από τις μολυσματικές ασθένειες.
Ένας εμβολιασμός εγχέει τα καλλιεργημένα αντιγόνα του εξασθενημένου ιού ή νεκρών ιών για να δημιουργήσει μια ανοσολογική απόκριση των αντισωμάτων αυτού του αντιγόνου, υποθετικά για τη δημιουργία ανοσίας.
Οι ερευνητές ενέχυσαν στα ποντίκια κατ 'επανάληψη το αντιγόνο Staphylococcus entertoxin Β (SEB), με ακριβώς αρκετό χρόνο μεταξύ κάθε ένεσης για να ανακάμψουν από τις άμεσες αντιδράσεις του αντιγόνου. Ήθελαν να ελέγξουν το πώς ένα ανοσοποιητικό σύστημα θα μπορούσε να δημιουργήσει αυτοάνοσα νοσήματα, αν είχε τονωθεί.
Τα τοξικά έκδοχα ή συντηρητικά που χρησιμοποιούνται συνήθως σε εμβόλια δεν ήταν μέρος της μελέτης. Μετά από επτά ενέσεις, οι ποντικοί ανακτούσαν κάθε φορά το ανοσοποιητικό τους σύστημα άθικτο. Όμως, μετά την όγδοη έγχυση, άρχισαν να προκύπτουν προβλήματα με τα βασικά κύτταρα ανοσίας. Μοιάζει με τα "πράσινα" εμβόλια που είναι άχρηστα.
Τα κατεστραμμένα κύτταρα παρατηρήθηκαν με μικροσκόπιο και παρουσίασαν σημάδια πρόωρης αυτοανοσίας. Το ανοσοποιητικό τους σύστημα είχε αρχίσει να δημιουργεί αντισώματα για αυτοάνοσες αντιδράσεις μετά από επανειλημμένους εμβολιασμούς αντιγόνου.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η μελέτη αυτή του εργαστηρίου που συνοψίζεται εδώ δεν έχει λάβει πολύ δημόσια προσοχή. Τα ευρήματα ενστερνίστηκαν και άλλοι, συμπεριλαμβανομένων και του συνταξιούχου νευροχειρούργου και συγγραφέα Δρ Russell Blaylock. Εξέφρασε την ανησυχία του για την υπερβολική διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος των νέων με επαναλαμβανόμενους εμβολιασμούς αντιγόνων, ακόμη και χωρίς τοξικά πρόσθετα.
Συμπέρασμα
Η μελέτη αυτή θα πρέπει να τεθεί για να στηριχτεί η ιδέα ότι τα "πρασινα" εμβόλια με την αφαίρεση ή παρακράτηση των κανονικών πρόσθετων των τοξικών εμβολίων θα κάνει το πρόγραμμα εμβολιασμού της παιδικής ηλικίας κοντά στους 40 εμβολιασμούς κατά τους 18 μήνες της ηλικίας πιο αποδεκτό. Είναι επίσης μια άμεση πρόκληση για τη θεωρία και την πρακτική των εμβολιασμών.
Λοιπόν, εδώ είναι μια άλλη μελέτη που δείχνει πώς η υπερβολική διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος (μέσω εμβολίων) αναπόφευκτα οδηγεί σε αυτοάνοσα νοσήματα.
Η ιαπωνική μελέτη συνοψίζει
Εδώ είναι το συμπέρασμα της μελέτης του Kobe University:
«Η Συστημική αυτοανοσία φαίνεται να είναι η αναπόφευκτη συνέπεια της υπερβολικής τόνωσης του ανοσοποιητικού« συστήματος » με επαναλαμβανόμενη ανοσοποίηση με αντιγόνο , στα επίπεδα που ξεπερνούν την κρισημότητα της αυτο-οργάνωσης του συστήματος. "
Κατά ειρωνικό τρόπο, ο αρχικός σκοπός αυτής της ανεξάρτητα χρηματοδοτημένης μελέτης ήταν να γίνει κατανοητό πώς αναπτύσσονται οι αυτοάνοσες ασθένειες.
Δεν προορίστηκε αρχικά ως προσπάθεια να αποδειχθεί η ασφάλεια ή ο κίνδυνος του εμβολιασμού.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ακόμη και τα ποντίκια που αναπαρήχθησαν για την αποφυγή αυτοάνοσων νοσημάτων. Εγχύθηκαν με διαλύματα που περιείχαν αντιγόνα χωρίς τοξικά πρόσθετα.
Τα αντιγόνα παράγουν αντισώματα για την προστασία κατά της εισβολής παθογόνων νόσων. Τα αντισώματα μπορούν να γυρίσουν ενάντια στο άτομο εάν γίνονται υπερβολικά και χωρίς λόγο, προκαλώντας μακροπρόθεσμα αυτοάνοσες ασθένειες, όπως άσθμα, τροφικές αλλεργίες, αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, και μια σειρά από νευρολογικές διαταραχές που μας μαστίζουν πολύ περισσότερο από τις μολυσματικές ασθένειες.
Ένας εμβολιασμός εγχέει τα καλλιεργημένα αντιγόνα του εξασθενημένου ιού ή νεκρών ιών για να δημιουργήσει μια ανοσολογική απόκριση των αντισωμάτων αυτού του αντιγόνου, υποθετικά για τη δημιουργία ανοσίας.
Οι ερευνητές ενέχυσαν στα ποντίκια κατ 'επανάληψη το αντιγόνο Staphylococcus entertoxin Β (SEB), με ακριβώς αρκετό χρόνο μεταξύ κάθε ένεσης για να ανακάμψουν από τις άμεσες αντιδράσεις του αντιγόνου. Ήθελαν να ελέγξουν το πώς ένα ανοσοποιητικό σύστημα θα μπορούσε να δημιουργήσει αυτοάνοσα νοσήματα, αν είχε τονωθεί.
Τα τοξικά έκδοχα ή συντηρητικά που χρησιμοποιούνται συνήθως σε εμβόλια δεν ήταν μέρος της μελέτης. Μετά από επτά ενέσεις, οι ποντικοί ανακτούσαν κάθε φορά το ανοσοποιητικό τους σύστημα άθικτο. Όμως, μετά την όγδοη έγχυση, άρχισαν να προκύπτουν προβλήματα με τα βασικά κύτταρα ανοσίας. Μοιάζει με τα "πράσινα" εμβόλια που είναι άχρηστα.
Τα κατεστραμμένα κύτταρα παρατηρήθηκαν με μικροσκόπιο και παρουσίασαν σημάδια πρόωρης αυτοανοσίας. Το ανοσοποιητικό τους σύστημα είχε αρχίσει να δημιουργεί αντισώματα για αυτοάνοσες αντιδράσεις μετά από επανειλημμένους εμβολιασμούς αντιγόνου.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η μελέτη αυτή του εργαστηρίου που συνοψίζεται εδώ δεν έχει λάβει πολύ δημόσια προσοχή. Τα ευρήματα ενστερνίστηκαν και άλλοι, συμπεριλαμβανομένων και του συνταξιούχου νευροχειρούργου και συγγραφέα Δρ Russell Blaylock. Εξέφρασε την ανησυχία του για την υπερβολική διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος των νέων με επαναλαμβανόμενους εμβολιασμούς αντιγόνων, ακόμη και χωρίς τοξικά πρόσθετα.
Συμπέρασμα
Η μελέτη αυτή θα πρέπει να τεθεί για να στηριχτεί η ιδέα ότι τα "πρασινα" εμβόλια με την αφαίρεση ή παρακράτηση των κανονικών πρόσθετων των τοξικών εμβολίων θα κάνει το πρόγραμμα εμβολιασμού της παιδικής ηλικίας κοντά στους 40 εμβολιασμούς κατά τους 18 μήνες της ηλικίας πιο αποδεκτό. Είναι επίσης μια άμεση πρόκληση για τη θεωρία και την πρακτική των εμβολιασμών.
SUPPORT THIS BLOG
