Μια γεμάτη καρδιά

Μακάρι να μπορούσα να πω, μακάρι να μπορούσα να ισχυριστώ πως όλοι οι άνθρωποι που αγάπησα με αγάπησαν και εκείνοι, η ότι είχαν τις ίδιες ανάγκες με μένα η ότι σκεφτόμασταν με τον ίδιο τρόπο. Πολλές φορές ευχόμουν να είχα κάτι περισσότερο η να έχω κάτι που κανείς δεν μπορούσε να μου δώσει. Ξέρω ότι σ αυτό το συναίσθημα δεν είμαι μόνη, όλοι οι άνθρωποι το έχουν βιώσει.
 

Πολλοί νοιώθουν θυμό όταν σκέφτονται πως ένιωσαν μόνοι και αμφισβήτησαν τον εαυτό τους αλλά και την εκτίμηση που ένοιωθαν για τα κοντινά τους πρόσωπα όταν τα χρειάστηκαν και δεν ήταν εκεί.
Αλλά τώρα ξέρω πολύ καλά ότι δεν παίρνεις από τους άλλους αυτό που τους δίνεις παίρνεις αυτό που έχουν να σου δώσουν. 

Οι άνθρωποι μπορούν να σου δώσουν μόνο αυτό που διαθέτουν. Και επίσης τώρα πιά ξέρω πολύ καλά ότι το συνακόλουθο των θετικών χαρακτηριστικών ενός ανθρώπου είναι τα αρνητικά του. Αν εκτιμάω κάποιον για την παιδικότητα και την αθωότητα του μπορεί στην πορεία να έρθω σε επαφή με την αναποφασιστικότητα του και την παθητικότητα του. 

Οι περισσότεροι σπαταλάμε πολύ χρόνο και εκνευριζόμαστε με γνωρίσματα των ανθρώπων τα οποία δεν είναι παρά μόνο η άλλη πλευρά εκείνων για τα οποία τους αγαπάμε και τους θαυμάζουμε. Δεν είναι δυνατόν να φτιάχνεις σχέσεις γύρω από επιλεκτικά σημεία. Ολοι μας έχουμε χαρακτηριστικά για τα οποία μας θέλουν οι άλλοι και κομμάτια τα οποία οι άλλοι δεν τα θέλουν σε μας. Αυτό το ίδιο συμαβαίνει και σε μας σε σχέση με τους άλλους.
 

Σε κάθε μας σχέση είναι τόσα τα κομμάτια μας που θα επικοινωνήσουν με εκείνα τα κομμάτια ενός άλλου ανθρώπου που θα πρέπει να ξέρουμε ότι χρειάζεται να ξεκλειδώσουμε όλα τα δωμάτια της καρδιάς μας αν θέλουμε να συνδεθούμε αληθινά.
 

Κι αν έχουμε μάθει να αναζητάμε έναν άνθρωπο που θα μας τα δώσει όλα, είναι καλό να θυμόμαστε ότι ο κόσμος δεν κατοικείται από τέλειους ανθρώπους. Αποτελείται από ανθρώπους που κι αυτοί θέλουν να νοιώσουν καλά με τον εαυτό τους, να πάρουν και να δώσουν αγάπη όπως και μεις. 

Ο κόσμος αποτελείται από στιγμές αγάπης και από δώρα που ο καθένας μόνος του μπορεί να μαζέψει για να φτιάξει το δικό του κόσμημα, το δικό του νόημα. Ένα κόσμημα που μπορεί να το κρατήσει στην αγκαλιά του και να νοιώθει ότι η ζωή του είναι γεμάτη και αξίζει τον κόπο.

Πηγή : myorama.wordpress.com