Αποκαλύψεις και ευθύνες

Τζάμπα συζητήσεις γίνονται για το αν η δημοσιογραφική δεοντολογία επιτρέπει ή όχι να δημοσιοποιούνται στοιχεία μιας δικογραφίας, της οποίας, σύμφωνα με το νόμο, δε λαμβάνουν γνώση ούτε οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, ή να δίδονται στη δημοσιότητα απόρρητα έγγραφα, όπως η λίστα με τους 36 πολιτικούς που ερευνώνται από το ΣΔΟΕ. Κι είναι προσχηματικές αυτές οι συζητήσεις, επειδή το μείζον σε κάθε περίπτωση είναι το γενικό συμφέρον. Αν και πώς εξυπηρετείται καλύτερα.

Αλλωστε σε συνθήκες ανελέητου ανταγωνισμού, σε ένα περιβάλλον οικονομικής κατάρρευσης και των επιχειρήσεων Τύπου και μέσων ενημέρωσης, μαζί με τις περισσότερες επιχειρηματικές δραστηριότητες, θα ήταν άστοχο να ζητήσει κανείς να μη δουν το φως της δημοσιότητας οι όποιες πληροφορίες βασίζονται σε έγκυρα έγγραφα.

Το πρόβλημα είναι η ουσία των ζητημάτων. Καλά κάνει το ΣΔΟΕ και ψάχνει αυτούς που ψάχνει. Είναι η δουλειά του. Οφείλει να το κάνει γρήγορα, αποτελεσματικά, στοιχειοθετημένα. Και εφόσον η υπόθεση παραπέμπεται στη Δικαιοσύνη, να εκκαθαρίζεται γρήγορα.

Στην απονομή της δικαιοσύνης κρύβονται πολύ περισσότερα πράγματα. Εκ των πραγμάτων σπιλώνεται ένας πολιτικός, όταν αναφέρεται σε ένα έγγραφο ότι ελέγχεται ή κατηγορείται... Ο μόνος δρόμος που του μένει είναι να αποδειχθεί δικαστικά ότι είναι καθαρός. Αν οι διαδικασίες τραβήξουν χρόνια, τότε δεν πρόκειται για κάθαρση, αλλά για «κυνήγι μαγισσών» και για αθώωση των πραγματικών ενόχων διά της μεθόδου της σπίλωσης των πάντων. Είναι, λοιπόν, καθοριστικής σημασίας η ταχύτητα απόδοσης της δικαιοσύνης.

Και όχι μόνο για ό,τι αφορά το στενό πολιτικό σύστημα. Οταν τα δικαστήρια αρνούνται ουσιαστικά να εκδικάσουν γρήγορα τις ενστάσεις πολιτών ή φορέων για ένα μεγάλο έργο (π.χ. έναν οδικό άξονα) ή κατακυρώνουν ως τιμές αποζημίωσης για απαλλοτρίωση 20 φορές πάνω από την εμπορική αξία των προς απαλλοτρίωση κτημάτων, τότε στην ουσία βάζουν φρένο στην ανάπτυξη της χώρας, πριμοδοτούν την ανεργία, αφαιρούν από μία περιοχή την προστιθέμενη αξία μιας π.χ. οδικής αρτηρίας κ.λπ.

Αν επικεντρώνεται η συζήτηση στη δημοσιογραφική δεοντολογία, αδικείται η ουσία του... Το πολιτικό σύστημα, η πρώτη και δεύτερη εξουσία δηλαδή, -εκτελεστική και νομοθετική- ας προχωρήσουν στις αλλαγές που απαιτούνται για κάθαρση, αλλαγή του νόμου περί το «πόθεν έσχες» και άλλα μέτρα, ώστε και η τρίτη εξουσία -δικαστική- να κάνει τη δουλειά της γρήγορα και... δίκαια. Κι ας μείνει εντέλει η λεγόμενη τέταρτη εξουσία -μέσα ενημέρωσης- με λιγότερο φανταχτερές αποκαλύψεις...

ΤΡΑΪΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Πηγή :agelioforos.gr