synoronews

Ωραίο πράγμα οι αποστάσεις

Στη ζωή υπάρχουν δύο είδη απόστασης. Η πλασματική, την οποία συνήθως δημιουργούμε μόνοι μας κι η πραγματική, κατά την οποία η φυσική σου...

Στη ζωή υπάρχουν δύο είδη απόστασης. Η πλασματική, την οποία συνήθως δημιουργούμε μόνοι μας κι η πραγματική, κατά την οποία η φυσική σου παρουσία απέχει χιλιόμετρα από το ένα και μοναδικό εκείνο σημείο στο οποίο εξ ορισμού ανήκεις.

Απ' την αρχή κιόλας της ανθρωπότητας, οι προσπάθειες των ανθρώπων είχαν επικεντρωθεί στην εκμηδένιση κάθε φυσικού και μη εμποδίου ανάμεσα σε ταλαίπωρες κι εξορισμένες ψυχές.

Έρωτες που άργησαν να δώσουν ραντεβού κάτω απ’ το ρολόι κι άλλοι, τρελοί κι αλλοπαρμένοι που δεν αξιώθηκαν ποτέ τους να ξημερώσουν αντικριστά. Εισιτήρια διπλά, αναμονή κι αεροπλάνα και στο τέλος, αναδρομικά η μελαγχολία που σου μάζευε η διαδρομή.

Του κόσμου, λες, η έσχατη αδικία. Να είναι η ευτυχία σου ένα ζευγάρι μάτια και να μην τα βρίσκεις πουθενά να τα κοιτάξεις. Και ναι, είναι άδικο, βαρύ κι ασήκωτο μα όπως και να ‘χει ένα τίμημα σε τέτοιους έρωτες αναπόφευκτα θα το πληρώσεις. Θα είναι κοντά, θα σε καίει, θα είναι μακριά, θα σε ματώνει.

Αυτό το μακριά φοβάσαι. Θα σας κάψει, σκέφτεσαι, θα σας αφανίσει. Βλέπεις και τους άλλους, τους κολλητά, κοντά κι ερωτευμένους και λες πως «να, δε γίνεται το δικό μας το μακριά να φτάσει, να κρατήσει». Αυτά σου έμαθαν, αυτά λες.

Ύστερα περνάει ο καιρός και συναντιέστε πάλι. Αρχίζετε, μιλάτε. Διαρκώς κι ακατάπαυστα, σαν να χωρίσατε για χρόνια. Δε μιλάς, δε διακόπτεις. Ακούς κι αφομοιώνεις. Και τα χιλιοειπωμένα, ακόμη, σου φαίνονται καινούργια. Οι λέξεις πάντα ακούγονται αλλιώς, όταν τις συνοδεύει βλέμμα.

Αγχώνεσαι μην τυχόν και δε συγκρατήσεις κάτι. Όλα θες να τα θυμάσαι. Εκείνος απ’ την ταχύτητα των πολλών μπερδεύεται. Χαμογελάει νευρικά κι αμήχανα, μέχρι που το χαμόγελο φτάνει να γίνεται πια γέλιο.

Γελάς κι εσύ. Δυνατότερα και περισσότερο, να μη σου λείψει μετά στην απουσία. Έπειτα θυμάσαι πως απλώς σταμάτησες και μονάχα κοιτούσες. Κι είναι ντροπή ή ίσως κι αφελές, μα δεν είχες παρατηρήσει ποτέ πόσο μοναδικά γελούσε.

Σ’ άλλη περίπτωση δε θ’ άντεχες δευτερόλεπτο την αποκρουστική ηχώ του. Είναι από 'κείνα, τα νευρικά και με τόνο οξύ που στην τρίτη τους επανάληψη σου δημιουργούν ημικρανία, αλλά τώρα τ’ ακούς για μουσική και διόλου δε σε νοιάζει.

Αυτά τα μάτια. Τελικά, δεν ήταν τόσο σκούρα όσο νόμιζες, ίσως όμως να ήταν και το φως. Εκείνο το σημάδι πίσω απ’ το λαιμό το είχε από πάντα ή να το έκανες εσύ;

Σου εξηγεί πως είναι απ’ αυτά τα λίγα και τα σπάνια που φέρεις πάνω σου από πάντα σαν επισφράγηση και σήμα κατατεθέν σου. Όχι λες, τότε. Δεν το έκανες εσύ. Περισσότερο απ’ όλα όμως, σου έμειναν τα χέρια. Έτσι, γιατί τα ένιωσες δικά σου. Γιατί τα άγγιζες, μα δε σου έφτανε ποτέ ο χρόνος να τα νιώσεις.

Ήταν ο τρόπος που περπατούσε και που άναβε τσιγάρο. Οι μορφασμοί που έκανε και το πώς τόνιζε τις λέξεις. Οι στιγμές νεκρικής σιωπής που άξιζαν περισσότερα από τρεις γεμάτες ώρες αδιάκοπης κουβέντας.

Η μυρωδιά οικεία και γνωστή. Το ίδιο και το βλέμμα. Κι εκεί, στις σιωπές ανάμεσα, αναρωτιέσαι· για ποια απόσταση μιλούσαν; Και ποια χιλιόμετρα μπήκαν ανάμεσα σ’ ανθρώπους; Ψέματα σου ‘παν.

Κι αν την έχεις την απόσταση, τη σπας. Την καταρρίπτεις. Την ανατρέπεις και τη μηδενίζεις. Δε δικαιολογείται να χωρίζουν έτσι οι άνθρωποι. Αν σε πονάει, τη λυγίζεις συνοπτικά κι άμεσα, με πόθο και λαχτάρα στην επιστροφή σου.

Κι όταν αυτό δεν το φοβηθείς, όταν φτάσεις να γυρίσεις και κοιτάξεις τον άνθρωπό σου με επιθυμία και λαχτάρα τέτοια, σαν να μην τον έχεις δει ποτέ σου, τότε θα έρθεις και θα πεις πως τελικά, ναι. Είναι ωραίο πράγμα οι αποστάσεις.

Γράφει η Αναστασία Θεοφανίδου



Πηγή : pillowfights.gr

Related

blog 5919875564613929357

Δημοσίευση σχολίου

emo-but-icon

Follow Us

Translate This Page

Hot in week

Recent

Comments

Google+ Badge

Εγγραφη στην Payoneer

Εγγραφη στην Payoneer
Ψάχνετε έναν πιο απλό τρόπο για να πληρώνεστε από εταιρείες του εξωτερικού; Κερδίστε $25 όταν κάνετε εγγραφή στην Payoneer χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο που σας προτείνω.

Αναγνωστες

Επισκευές H/Y - Laptop

προτεινομενη αναρτηση

Μην έχετε δεδομένη τη ζωή σας, ούτε τους ανθρώπους σας.

Να προσέχετε τους εαυτούς σας! Να σας αγαπάτε ! Να δίνετε μέχρι εκεί που μπορείτε, να μη νιώθετε τύψεις όταν ξεμένετε από ενέργεια και...

Δημητρης Λιαντινης: Να ...

Δημητρης Λιαντινης: Να ...
Κανείς δεν είναι πλούσιος αν είναι άκληρος και καμία δεν είναι ωραία όταν είναι ανόητη και κανένας δεν είναι ...

Οι oμορφοι aνθρωποι

Οι oμορφοι aνθρωποι
Γεννηθήκαμε και μας βάλανε στο κέντρο. Σ’ ένα κέντρο που είτε μας παραχάϊδευαν, είτε μας παραέκριναν ...

Μπαμπα, σ’ αγαπω …

Μπαμπα, σ’ αγαπω …
Σήμερα θα γράψω για σένα, για σένα που με μεγάλωσες, που ακόμη και τώρα με μεγαλώνεις. Για την ακρίβεια μαζί ...

Καθε στιγμη ειναι μια μαχη

Καθε στιγμη ειναι μια μαχη
Μάθε να θέτεις συγκεκριμένους στόχους που ετοιμάζουν «άπιαστους» σκοπούς, δηλαδή σκοπούς που σε υπερβαίνουν ...

Αρχειοθηκη ιστολογιου

οι ανθρωποι της ζωης μου !

οι ανθρωποι της ζωης μου !
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γεννήθηκαν με άστρο, για να ξεχωρίζουν. Που δεν περνούν απαρατήρητοι ...

μια γυναικα με βαθος !

μια γυναικα με βαθος !
Δεν είναι ο κάθε άντρας αρκετά δυνατός ώστε να διαχειριστεί μια γυναίκα με βάθος...

Φτανει που ονειρευομαστε...!

Φτανει που ονειρευομαστε...!
Ζηλεύει κάποιος αυτόν που έχει την εντύπωση ότι θα μπορούσε να τον φτάσει. Όταν κάτι είναι πολύ πολύ μακριά από τα δικά του μέτρα δεν το ζηλεύει...

blogoΘεαση

item